شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 8631

در عشق درد خود را هرگز کران نبینی / زیرا که عشق جانان دریای بی کران است 

 پایم ز دست واقعه در قیر غم گذشت / کارم ز جور حادثه از دست درگذشت

زان می پیچم که تاج را چندین / زلف تو کمندوار می پیچد 

از می عشقت چنان مستم که نيست / تا قیامت روی هشیاری مرا

 به سیر ماه از محفل مخوان پروانة‌ ما را                          که می‌گردد خنک از پرتو مهتاب عیش ما

سیاه در دو جهان باد روی موی سفید                            که همچو صبح، گران سنگ ساخت خواب مرا

 به اسیران بلا ملک امان فرمودند                                به فقیران گدا گنج سلاطین دادند

نفحات صبح دانی ز چه روی دوست دارم                 که به روی دوست ماند که برافکند نقابی