شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20321

بدان را نوازش کن ای نیک مرد / که سگ پاس دارد چو نان تو خورد

پرتو نیکان نگیرد آن‌که بنیادش بد است / تربیت نااهل را چون گردکان بر گنبد است

هر آن کاو کرد با ناجنس پیوند / قرین بد گُزید از بهرِ فرزند

صبحی مبارک نظر بر جمال دوست / بر خوردن از درخت امید وصال دوست

زان گنج شایگان که به کنج قناعت است / مور ضعیف گر چو سلیمان شود رواست

بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین / کاین اشارت ز جهان گذران ما را بس

خواب ببر ز چشم ما چون ز تو روز گشت شب / آب مده به تشنگان عشق بس است آب ما

خون چکیده‌ست ره ره این نه بس است / عاشقی جز که خون‌فشان نبرد

بدین الحان داودی عجب نیست / که مرغان هوا حیران بمانند
خدای این حافظان ناخوش‌آواز / بیامرزاد اگر ساکن بخوانند

چو نیکبخت شدی ایمن از حسود مباش / که خار دیده‌ی بدبخت نیکبختانند
چو دستشان نرسد لاجرم به نیکی خویش / بدی کنند به جای تو هر چه بتوانند

رسم و آیین پادشاهانست / که خردمند را عزیز کنند
وز پس عهد او وفاداری / با خردمندزاده نیز کنند

نشان آخر عهد و زوال ملک وی است / که در مصالح بیچارگان نظر نکند
به دست خویش مکن خانگاه خود ویران / که دشمنان تو با تو از این بتر نکند