شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 25007

من در حجاب عشقم و او در نقاب شرم / ای وای اگر قدم ننهد در میان شراب

حدیث حسن تو و داستان عشق مرا / هزار لیلی و مجنون بر آن نیفزایند

موج‌ها خوابيده‌اند, آرام و رام / طبل توفان از نوا افتاده است

نه چنان گناهکارم که به دشمنم سپاری / تو به دست خویش فرمای اگرم کنی عذابی

مال اگر ز ابن یمین مایل به غیری شد، چه شد/ گفته‌ام با دل؛ که از بهر منال ای دل، منال

آتش است این بانگ نای و نیست باد / هر که این آتش ندارد نیست باد

چو ديد آن درفشان درفش مرا / به گوش آمدش بانگ رخش مرا

ناچشیده جرعه‌ای از جام او / عشقبازی می‌کنم با نام او

در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند / که با این درد اگر در بند درمانند درمانند

سكّه تو زن تا امرا کم زنند / خطبه تو كُن تا خطبا دم زنند

برِ شجاعت او پیل را ذلیل انگار / برِ سخاوت او نیل را بخیل شمار

از زمین گویی برآوردند گنج شایگان / در چمن گویی پراکندند درّ شاهوار

گرد عنبر بر عذار ارغوان افشانده‌ای / برگ سوسن بر کنار نسترن گسترده‌ای (واج‌آرایی، ترصیع)

قوت صبرم چو کوهی بود از آن کاهی نماند / بس که عشقش می‌دهد بر باد جوجو خرمنش (سجع، جناس)

قرار ما اگر خواهی، تو با باد سحرگاهی / قراری کن که زنجیر سر زلفت نجنباند (جناس، سجع)

تیر خدنگ غمزه‌ات از جان ما گذشت / بر ما ز غمزه تو چه گویم، چه‌ها گذشت (اشتقاق، تکرار)