شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18882

دشمن آن است که پوشيده کند خصمي خويش / خصم چون کينه خود فاش کند دشمن نيست

ما را غريبي از وطن خود نمي برد / در کعبه ايم و ساکن بتخانه خوديم

 بـه بـی‌نیازی مـن نـاز می‌کـنـد همّـت / تـوانـگـر از دل بــی‌مـدّعـای خـویـشـتـنـم

 چون بلبل از ترانه خود مست مي شويم / ما غافلان به خواب ز افسانه خوديم

حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست / که آشنا سخن آشنا نگه دارد

دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای / فرشته‌ات به دو دست دعا نگه‌ دارد

صبا بر آن سر زلف ار دل مرا بینی / ز روی لطف بگویش که جا نگه دارد

چو گفتمش که دلم را نگاه دار چه گفت؟ / ز دست بنده چه خیزد خدا نگه‌ دارد

چون می روشن در آبگینۀ صافی                       خوی جمیل از جمال روی تو پیدا

چو در غیب نیکو نهادت سرشت                         نباید ز خوی تو کردار زشت

در صورت تو سیرت زیبای ملک بود                      آن ظاهر آزرده، فریبای ملک بود

بی‌جانِ حسن معنی صورت به کار ناید                گر تو جمال یوسف یا یوسف جمالی