شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 15087

تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج / سزد اگر همه دلبران دهندت باج

چشمه خورشید تویی سایه‌گه بید منم / چون که زدی بر سر من پست و گدازنده شدم

تو دی ماهیّ و آن دلبر بهار است / رسیدنْ‌تان به هم دشوار کار است

معدن علم است دل چرا بنشاندی / جور و جفا را در این مبارکْ معدن

لنگر حلم تو ای کشتی توفیق کجاست؟                                                             که در این بحر کرم غرق گناه آمده ایم

دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است                                                       بدین راه و روش می‌رو که با دلدار پیوندی

غیرت عشق زبان همه خاصان ببرید                                                                کز کجا سرّ غمش در دهن عام افتاد

تویی که گر بخرامد درخت قامت تو                                                                 ز رشک، سرو روان را به اهتزاز آرد