شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 13212

به چشم من اندر تو چون توتیایی

دلا تا کی پزی سودا درون گنبد خضرا

صفا ده دیدۀ خود را که تا دیدار جان بینی

چو عمرت رفت بر غفلت بدین باقی تلافی کن

الف، ث           

ب، ت

پ، ب

الف، ت

تا که خرابم نکند کی دهد آن گنج به من / تا که به سیلم ندهد کی کشدم بحر عطا

رخ نمودن را نشانی نیست پیدا / نقد می‌بینم که رنجی می‌نمایی

سعدی چو جورش می‌بری نزدیک او دیگر مرو / ای بی‌بصر! من می‌روم؟ او می‌کشد قلاب را

کسی کو به هر جای خوش نیست با تو / مبادا برو هیچ جا در جهان خوش

چو شد روز رستم بپوشید گبر / نگهبان تن کرد بر گبر، ببر

 مگر می‌‌نبینی که دَد را و دام / نینداخت جز حرص خوردن به دام

 به موسی کهن عمر کوته امید / سرش کرد چون دست موسی سپید

بگویم مثالی از این عشق سوزان / یکی آتشی در نهانم فروزان

نمی‌بینم از همدمان هیچ بر جای                      دلم خون شد از غصه ساقی کجایی

پرده برانداز شبی شمع‌وار                                         تا همه سوزیم به پروانگی

کسانی عیب ما بینند و گویند                                         که روحانی ندانند از هوایی

دلت سخت است و پیمان اندکی سست                         دگر در هر چه گویم بر کمالی