شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 29166

ج _ ب _ د _ الف

ج _ الف _ د _ ب

د _ ب _ الف _ ج

د _ الف _ ج _ ب

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را / که سر به کوه و بیابان تو داده‌ای ما را

هر که گوید کلاغ چون باز است / نشنوندش که دیده‌ها باز است

رسم عاشق‌کشی و شیوه شهرآشوبی / جامه‌ای بود که بر قامت او دوخته بود

شب است و شاهد و شمع و شراب و شیرینی / غنیمت است چنین شب که دوستان بینی

 گشتند ناامید همه جانور ز جان / با جان کوهسار چو پیوست جان برف

چاه مقنّع است همه چاه خانه‌ها / انباشته به جوهر سیماب‌سان برف

اول ز خوان نعمت تو زلّه کرد و پس / آنگه بگسترید در آفاق خوان برف

شد جویبار بالش نقره چو خفت باغ / در آب رفت بستر چون پرنیان برف

تو چشم بستی و گفتی که این جهان خواب است / گشای چشم که این خواب خواب بیداری ‌است

پلنگی که گردن کشد بر وحوش / به دام افتد از بهر خوردن چو موش

آشنایی نه غریب است که دلسوز من است / چون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوخت

با من هزار نوبت اگر دشمنی کنی / ای دوست هم‌چنان دل من مهربان توست