شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 29027

فنی

مصنوع

ساده

موزون

مراد از جمع و تألیف و تصنیف کردن به جز آن نباشد که نام مصنف بدان کتاب زنده باشد و خوانندگان و متعلمان وی را دعای خیرگویند.

از بهر آن که بسیار تفتیش قوم کردی، او را قریش نام کردند و دیگر گروه گویند قریش نام اسبی است اندر دریا و آن اسب بر خلق دریا جملگی غلبه دارد از ماهی و جز ماهی.

هر آن کس که او دو شغل دارد، همواره هر دو شغل بر خلل باشد و او مقصّر و ملامت‌‌زده؛ و فرماینده و کارفرما، متشکّی و رنجور دل.

و حقیقت تو آن معنیِ باطن است و هرچه جز این است، همه تبعِ اوست و لشکر و خدمتگار اوست و ما آن را نامْ دل خواهیم نهادن. و چون حدیث دل کنیم، بدان که این حقیقت را می‌خواهیم که گاه‌گاه آن را روح گویند و گاه‌گاه آن را نفس گویند.

 سپاس و آفرین خدای را که این جهان و آن جهان را آفرید و ما بندگان را اندر جهان پدیدار کرد و نیک‌اندیشان را و بدکرداران را پاداش و بادافراه برابر داشت.

 و هر گاه که مجهولان و بی‌اصلان و بی‌فضلان را عمل فرماید، و معروفان و فاضلان و اصیلان را معطل گذارد دلیل بر نادانی و بی‌کفایتی وزیر باشد.

 و آن چه گفتم که: «من از خداوند تعالی توفیق و استعانت خواهم» مراد آن بد که بنده را ناصر، به جز خداوند نباشد که وی را بر خیرات نصرت کند.

 یکی پاک‌کردن دل است از اخلاق ناپسندیده؛ چون خشم و بخل و حسد و کبر و عُجب و ریا که این اخلاق را مهلکات گویند و عقبات راه دین گویند.

 کبّاده، خوردن، مآخذ، مسلماً: کَببادِ، خُردَن، مَاخَذ، مُسَللَمَن

مؤنث، میوۀ به، رؤیایی، برآورد: مُ ءَننَث، میوه به، رُویایی، بَراوَرد

روح‌الامین، هوی، مجعّد، بوسنی: روحُ الاَمین، هَوا، مُجَععَد، بوسنی

به‌تندی، سر و تن، مأوا، خوشخو: بِ تُندی، سَرُتَن، مَءوا، خُشخو