شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 10722

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه بان دارد/بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد

دلم خزانه اسرار بود و دست قضا/درش ببست و کلیدش به دلستانی داد

گوی خوبی که برد از تو که خورشید آن جا/نه سواری است که در دست عنانی دارد

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد/نهال دشمنی برکن که رنج بی شمار دارد.

چون تویی نرگس باغ‌ نظر ای چشم و چراغ / سر چرا بر من دل‌خسته گران می‌داری؟

بوی جان از لب خندان قدح می‌شنوم / بشنو ای خواجه اگر زان ‌که مشامی داری

کردم اندیشه که آن روز کجا دانم رفت؟ / گر بیابم ز کمند سر زلف تو نجات

طبیب عشق مسیحادم است و مشفق لیک / چو درد در تو نبیند، که را دوا بکند؟

نکرد آتش شوق درون قلم ظاهر / مگر ز شوق قلم دود رفته بیرون است

فراز سرو بن بنشسته قمری / به‌ سان موذنی بر بام مأذن

کسی که چاه ملامت به راه می‌کندی / به ریسمان خود اکنون فتاده در چه ماست

ز ناز شربت کوثر نمی‌چشیدم، آه / به آتش دل داغ جگر چه کار مرا