شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 2591

وزن بیت، «مفعول مفاعلن مفاعیلن» است.

کلمه «خویشتن» با کلمه «گردد» هم وزن است. 

این بیت، با تقسیم بندی دیگر هجایی به صورت «مستفعل فاعلات مستفعل» نوشته می شود. 

کلمه «گور» با کلمه «نامه» هم وزن است.

ویرانه آب و گل چون مسکن بوم آمد / این عرصه کجا شاید پرواز همایی را

ای گشته چنان و آن چنان تر / هر جان که بدیده او چنین را

در شهر که دیده است چنین شهر بقی را / در بر که کشیده است سهیل و قمری را

صد شعله آتش است در دیده / از نکته دل که آتشین باشد

صفای گلشن دل‌ها به ابر و باران نیست / که این وظیفه محول به اشک و آه من است (فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن)

متفق می‌شوم که دل ندهم / معتقد می‌شوم دگر بارت (فاعلاتن مفاعلن فعلن)

در بزم دور یک دو قدح برکش و برو / یعنی طمع مدار وصال مدام را (مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن)

حدیث حسن تو هرجا که در میان آمد / ز ذوق هرکه دلی داشت، در میان انداخت (مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن)

اگر تو بشکنی دوستان سلام کنند/ که جور قاعده باشد که بر غلام کند ( مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن)

توبه کند مردم از گناه به شعبان/ در رمضان نیز چشم های تو مست است ( مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن)

گر بانگ برآِد که سری بر قدمی رخت / بسیار مگویید که بسیار نباشد(مفعئل مفاعیل مفاعیل مفاعی)

هر صبحدم نسیم گل از بوسان توست/ الحان بلبل از نفس دوستان توست( مفعولُ فاعلاتُ مفاعیلُ فاعلن)