شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 4050

تو گویی گرفتار هجرم مگر

صورت اقبال شکرریز گفت

عطارد مشتری باید متاع آسمانی را

چون بهشتی جاودانی گشته از فرّ و ضیا

بی ماه مهرافروز خود، تا بگذرانم روز خود / دامی به راهی می‌نهم مرغی به دامی می‌زنم 

بسی رنج بردم در این سال سی / عجم زنده کردم بدین پارسی

نگاری چابکی شنگی کله‌دار / ظریفی مه‌وشی ترکی قباپوش

رفیقان چنان عهد صحبت شکستند / که گویی نبوده است خود آشنایی

خرابم کن ای جان که از شهر ویران / خراجی نجوید نه دیوان نه سلطان

دلا تا کی چنین در قید آن زلف دو تا باشم / اسیر دام محنت بسته بردام بلا باشم

غمش در نهان‌خانۀ دل نشیند / به نازی که لیلی به محمل نشیند

همی‌داد گویی دل من گوایی / که باشد مرا از تو روزی جدایی