شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - علوم و فنون ادبی 2 | آزمون شماره 15294

بت خورشیدرخ من به گذارست امشب / شب‌روان را رخ او مشعله‌دارست امشب

معدن نور بر این گنبد پیروزه است / که چو باغیست پر از لاله و پر سوسن

ای فلک نیم نفس رفت که بی‌مرحمتی / تحفه تازه ز کج‌بازی سیاره بیار

به مهمان‌خانه آز و هوا جز لاشه چیزی نیست / برای لاشخواران واگذار این میهمانی را

من از کجا غم و شادی این جهان ز کجا / من از کجا غم باران و ناودان ز کجا

آه که آن صدر سرا می‌ندهد بار م_را / می‌نکند محرم جان محرم اسرار مرا

هین ک___ه من____م بر در در برگش____ا / بس__تن در  نیس__ت  نش___ان رض__ا

داد مرا روزگ___ار مال__ش دس__ت جفا / با که توانم نمود نال__ش از این بی‌وفا

کان شمع سامان می‌دهد از شعله زرین بال ها: کان شَم ع سا/ مان می دَ هَد/ از شُع لِ زَر/ رین با ل ها

راز دل چون شمع محفل برملا باشد مرا: را زِ دل چُن/ شَم عِ مَح فِل/ بَر مَ لا با/ شَد مَ را

نفس آتشین کن به تسخیر گردون: نَ فَس آ تَ/ شین کُن بِ تس/ خی رِ گَر دون

من از بازوی خود دارم بسی شکر: مَ نَز با زو/ یِ خُد دا رَم/ بَ سی شُکر