شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 13115

توجه بیشتر به علوم ادبی

رونق غزلسرایی

درهمآمیختگی مختصات نو و کهن

تثبیت جایگاه تخلص در پایان غزل

در خرابات طریقت ما به هم منزل شویم / کین چنین رفته است در عهد اَزَل تقدیر ما

یک پرتو اندیشه غم می‌خواهم / تا زینت خانه خیالم باشد

عشق چون در دل کند جا پادشاه دل شود / چون غلامان عقل را در پیش خود برپا کند

خرد بهتر از هر چه ایزد بداد / ستایش خرد را بِه از راهِ داد

دو چیز محال عقل است، خوردن بیش از رزق مقسوم و مردن پیش از وقت معلوم.

هر آن چه دانی که معلوم تو خواهد شد، به پرسیدن آن تعجیل مکن که هیبت سلطنت را زیان دارد.

دشمن به ملاطفت دوست نگردد بلکه طمع زیادت کند.

چون انسان بار امانت خواهدکشیدن، می باید که قوّت هر دو عالم به کمال او را باشد.