شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 22338

چون از عقد نماز فارغ گشت، گفتم این چه حال است؟ خار در دیده شکسته و جای نماز به خون چشم رنگین گشته

قادر است بی احتیال. قیوم است بی کشتن حال. در ملک ایمن از زوال. در ذات و نعمت متعال

ملکا! آب عنایت تو به سنگ رسید، سنگ بر گرفت، از سنگ میوه رُست

الهی! نه دیدار تو را بهاست و نه رهی را صحبت سزاست

تاریکی ما چِبوَد در حضرت نور تو / فعل بد ما چِبوَد با حُسن فِعال تو؟

گر قالبت در خاک شد، جان تو بر افلاک شد / گر خرقه تو چاک شد جانِ‌ تو را نَبوَد فنا

تلخی ز تو شیرین شود، کفر و ضلالت دین شود / خار خسک نسرین شود صد جان فدای جان تو

او هست از صورت بَری،‌ کارش همه صورتگری / ای دل ز صورت نگذری،‌ زیرا نه‌ای یکتوی او (یکتو: یک‌لا)

تشریف ده عشاق را پرنور کن آفاق را / بر زهر زن تریاق را چیزی بده درویش را

هم آدم و آن دم تویی هم عیسی و مریم تویی / هم راز و هم محرم تویی چیزی بده درویش را

تلخ از تو شیرین می‌شود کفر از تو چون دین می‌شود / خار از تو نسرین می‌شود چیزی بده درویش را

چون جلوه مه می‌کنی وز عشق آگه می‌کنی / با ما چه همره می‌کنی چیزی بده درویش را