شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 85

دوستی او بلاست؛ من غلام آن که به بلای او مبتلاست.

در دلش هیچ غم نیامدی و لب از خنده فراهم.

نادان را به از خاموشی نیست و اگر این مصلحت بدانستی، نادان نبودی.

ملک بی دین باطل است و دین بی ملک ضایع.

دو

سه

چهار

یک

دل او در پرده‌های گمراهی نهان و حق از او روی‌گردان.

تلمیذ بی‌ارادت عاشق بی‌زر است و روندۀ بی‌معرفت، مرغ بی‌پر.

چون بدانجا رسیدم رفیق شفیق از در داخل شد.

این، دلق موسی است مرقع و آن ریش فرعون است مرصّع.

هرکه مرا بیند به‌حقیقت داند که از شما کلان‌ترم

مهرورزی تو بر گل کار راستان و پاکان است اما زیبایی محبوب تو چند روزی بیش نیست

دست تطاول به مال رعیت دراز کرده بود و جور و اذیت آغاز کرده

ظالمی را حکایت کنند که هیزم درویشان را خریدی به حیف و توانگران را دادی به طرح

ما همه ستمکارانیم بر خویش عفو کن و از ما درگذار

بر هیچ پیغامبر روا نیست که فردا در آتش شود و عذاب چشد

بعد از این صواب نیست که میان من و پادشاه جمعیتی باشد

جماعتی با او نان بخوردندی پس به قیلوله مشغول شد