شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 29717

به دست عده‌ای از دانشوران خراسان نوشته شد

این کتاب در حدود ۳۴۶ ه.ق نوشته شد

موضوع آن تاریخ گذشتۀ ایران است

به دستور منصور بن نوح سامانی نوشته شد

شاخه‌ی جنوبی از گروه غربی را در زبان ایرانی میانه «پارتی» یا «پهلوانیک» می‌گویند.

آثار ادبی پهلوی به سبب بی‌اهمیتی سنت شفاهی، غالباً به کتابت در نیامده‌ بود.

ادبیات فارسی دری به مفهوم واقعی خود، تقریباً هم‌زمان با پدید آمدن دولت ساسانی شکل گرفته است.

یادگار زریران رساله‌ی کوچکی است در زمره‌ی آثار غیردینی که رنگ دینی دارد و اصلی پارتی.

زبان پارتی، در دوره اشکانیان رایج بود و تا اوایل دوره ساسانی نیز آثاری به این زبان، تألیف می‌شده است.

آثار برجای مانده زبان فارسی میانه، فرمان‌ها، نامه‌های شاهان هخامنشی است که به خط میخی نوشته شده است.

در ایران پیش از اسلام، آثار فرهنگی _ ادبی، قرن‌ها سینه به سینه حفظ می‌شده است؛ مثلاً کتاب «اوستا» را موبدان برای اجرای مراسم دینی، از حفظ می‌خواندند.

آثاری که به زبان پهلوی تألیف شده است، بیشتر آثار دینی زردشتی است؛ حتّی رساله کوچکی مانند یادگار زریران نیز رنگ دینی دارد.

ه_ _ ب _ د

الف _‌ ج _ و

الف _ د _ ه_

ه_ _ الف _ و