شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 8922

هرگز وجود حاضر غایب شنیده‌‌ای (مفتعلن فاعلات مفتعلن فع)

 باده خور و به دامنم پاک کن آن دهان و لب (مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن) 

ما در پیاله عکس رخ یار دیده‌‌ایم (مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن) 

میان گریه می‌‌خندم که چون شمع اندر این مجلس (مفاعلن مفاعلن مفاعلن مفاعلن) 

دوشم ز بلبلی چه خوش آمد که می‌سرود / گل گوش پهن کرده ز شاخ درخت خویش

با تو پیوستم و از غیر تو ببرید دلم / آشنای تو ندارد سر بیگانه و خویش

ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش / بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش

ای حافظ ار مراد میسر شدی مدام / جمشید نیز دور نماندی ز تخت خویش

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن فعولن = هزج مثمن محذوف

فعولن فعولن فعولن فعل = متقارب مثمن محذوف

فعولن فعولن فعولن فعل = هزج مثمن محذوف

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن فعولن = متقارب مثمن محذوف

ما همه چشمیم و تو نور ای صنم (مفتعلن مفتعلن فاعلن)

به هر کار کردم تو را آزمایش (فعولن فعولن فعولن فعل)

بستند راه مهلت او از چهار سو (مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن)

از رقیبان نهفتنم هوس است (فاعلاتن مفاعلن فعلن)