شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس پانزدهم : کبوتر طوقدار | آزمون شماره 3291

حرم شادی کنان بر طاق ایوان/که مروارید بر تاجش ببارند

زمین می گفت عیشی خوش گذاریم/ازین پس، آسمان گفت ارگزارند.

من جرعه نوش بزم تو بودم هزار سال/کی ترک آبخورد کند طبع خوگرم

زهی حمیده خصالی که گاه فکر صواب/تو را رسد که کنی دعوی جهانبانی

جان است و از محبت جانان دریغ نیست /  اینم که دست می دهد ایثار می کنم

اوحدی پیش تو صد نامه فرستاد از شوق/ که نه آثار وفا ديد و نه ايثار جواب

شمع شو شمع، که خود را سوزی    /تا به آن بزم کسان افروزی

تا به قبولی رسی، دامن ایثار گیر /شامه آفاق را صيت (آوازه، شهرت) کرم، عنبر است

در ناحیت کشمیر متصیّدی خوش و مرغزاری نَزِه بود. (شکارگاه ـ پاکیزه و تمیز)
 

در وی شکاری بسیار و اختلاف صیادان آنجا متواتر بود. (مخالفت و تفاوت داشتن ـ پیاپی)
 

صیاد شادمان گشت و گرازان به تگ ایستاد. (به ناز و تکبر راه رفتن ـ دویدن)
 

صیاد پیش آمد و جال بازکشید و حبّه بینداخت. (ریسمان ـ دانه)

محمّد بن منوّر، نادر ابراهیمی، رسول پرویزی

محمّد عوفی، رسول پرویزی، نادر ابراهیمی

محمّد بن منوّر، رسول پرویزی، نادر ابراهیمی

عطّار، نادر ابراهیمی، رسول پرویزی