شرکت در آزمون آنلاین عربی، زبان قرآن 1 (رشته انسانی) - درس اول | آزمون شماره 7539

طلب: فعل ماضٍ – صیغته للمفرد المذکّر الغائب (یعادل «اوّل شخص مفرد» في الفارسیّة)

نکتب: فعل مضارع – صیغته للمتکلّم وحده (یعادل «اوّل شخص جمع» في الفارسیّة) 

مُحافَظات: اسم – جمع سالم – مفرد علی وزن «مُفاعَلَة»؛ اشتقاقه من مادّة «ح، ف، ظ»

الکبیرة: اسم – مفرد – مؤنّث – متضادّ للکلمة «الصّغیرة» - مضاف إلیه للمضاف «بلد»

أمّی لا تَحمِلي هذه الحقائبَ فإنّها ثقیلةٌ:خواهرم این چمدانها را حمل نکن، پس بی‌شک آنها سنگین هستند!

جَهَّزَ اللهُ الإنسانَ بعینینِ جمیلتینِ لرؤیةِ ما حوله: خداوند انسان را برای دیدن آنچه پیرامون اوست، به دو چشم زیبا مجهز کرد!

هؤلاء الأمّهاتُ جالِساتٌ علی کرسيّ الحافِلةِ للذَّهابِ إلی السّفر: این مادران برای رفتن به سفر بر صندلی اتوبوس نشستند!

 اُنْظُرْ إلی ما قالَ و لا تَنظُرْ إلی مَن قالَ: نگاه کن به آنچه گفت، و نگاه نکن به کسی که گفت!

نبات: أنبات

بحث: مباحث

شراب: أشرِبة

شابّ: شائب