شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10070

برو،ای عهد مستوری درآ،ای دور بدنامی / که من دیوانه عشقم،سر و سامان نمی خواهم

بده توفیقم از عصیان قد من چون دو تا گردد / نگه دار از سیه رویی و بدنامی نگینم را 

چون شهره و نام نکو آمدحجاب راه او / در کوی بدنامی درآ،رندانه شو،رندانه شو

ای دل اندر عاشقی تو نام نیکو ترک کن / کابتدای عشق رسوایی و بدنامی است آن

در دل سنگ کثیف، جواهر معادن و فلزات بیافریند.

فیل در زیر برگستوان، مانند حصار پولادین پوییدن گرفت.

اگر خواهی که جان از تو دریغ ندارند، تو نان از ایشان دریغ مدار.

بهرام تیری به میانِ دو چشمش اندر زد چنان که تا سوفار در سر فیل شد.

و رسولان برفتند و امیر بر اثر ایشان. رسولان بدان مغروران رسیدند و پیغام‌ها بگذاردند.

فرزندان ایشان که مستحقّ آن تخت باشند و بر جای‌های ایشان بنشینند با فراقت دل روزگار را کرانه کنند.

دریغا و بسیار بار دریغا که آن روضه‌های رضوانی بر جای نیست که این تاریخ بدان چیزی نادر شدی.

چه اسکندر آن مملکت‌های بزرگ که گرفت، سبیل وی آن است که کسی بحر تماشا به جای‌ها بگذرد.