شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوم: سازه‌ها و عوامل تاثیرگذار در شعر فارسی | آزمون شماره 31378

کشتی عمرم شکسته است از غمش/ از من مسکین جدایی می‌کند

سروی چو تو می‌باید تا باغ بیاراید/ ور در همه باغستان سروی نبود، شاید

من خسته چون ندارم، نفسی قرار بی تو/به کدام دل صبوری کنم ای نگار بی تو؟

دلم از دست غمت دامن صحرا بگرفت/ غمت از سر ننهم گر دلت از ما بگرفت

آمد شراب آتشین ای دیو غم کنجی نشین/ ای جان مرگ‌اندیش رو ای ساقی باقی درآ ( شادی)

دریغ و درد که در جست‌وجوی گنج حضور/ بسی شدم به گدایی برِ کرام و نشد (غم)

بادا مبارک در جهان سور و عروسی‌های ما/سور و عروسی را خدا ببرید بر بالای ما (شادی)

با لب او چه خوش بود گفت و شنید و ماجرا/ خاصه که در گشاید و گوید خواجه اندرآ (غم)

 شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل/ کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها

سعدی از این چشمه که حیوان خورد/ سیر نگردد به مرور ای صنم

غم مخور ای دل که باز ایام شادی هم رسد/ هر کجا دردی است آن را عاقبت مرهم رسد

شکر کند چرخ فلک از ملک و ملک و ملک/ کز کرم و بخشش او روشن و بخشنده شدم

این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار / کاواز دهل شنیدن از دور خوش است

سر و مغزش آمیخت با خاک و خون / شد آن جانور کوه جنگی نگون

طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف / گر بکشم زهی طرب ور بکشد زهی شرف

چشم من کرد به هر گوشه روان سیل سرشک / تا سهی سرو تو را تازه‌تر آبی دارد