شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 29518

دانم که کس نگردد از بیم گرد من/ زین‌گونه شیرمردی من چون شود عیان

(وجود ترکیب وصفی مقلوب)

تا مر مرا دو حلقه بند است بر دو پای/ هستم دو دیده گویی از خون دو ناودان (آوردن حرف اضافه "مر" بر سر مفعول)

نبشته که با گفته گرد آمدی/ وگر چند بس بیکران باشدی (وجود تلفظ کهن واژه)

گیرم صبور گردم، بر جای نیست دل/ گویم به رسم باشم، هموار نیست رای

(استفاده از فعل ماضی در معنای مضارع)

در حمله مغول بزرگانی چون نجم‌الدین رازی و فریدالدین عطار کشته شدند.

انتقال کانون‌های فرهنگی که از دوره غزنویان آغاز شده بود، در دوره مغول ادامه یافت.

عراقی در هر فصل از عشاق‌نامه به کمک تمثیل و حکایت، یکی از مباحث عرفانی را مطرح کرده است.

پیچیده‌نویسی در قرن هفتم بیشتر در حوزه مسائل عرفانی و در آثاری چون مرصادالعباد مشهود است.

ما را ز هجر خویش به ده گونه مرده کرد / اکنون عتاب و عربده ده مرده می‌کند

ور به حکــم آرید این پژمــرده را / من نخواهــم کرد زنـــدان مـــرده را

زنـــده به سخن باید گشـتـنـت ازیـراک / مرده به سخن زنده همی‌کرد مسیحا

عـیـسـی که مرده زنده همی‌کرد از نفس / بود آن نـفس هم از نـفس روح‌پرورم

دانی تو که هر که زاد ناچار بمرد                            به از چو من و به از تو بسیار بمرد

مرگ چون موی از خمیر آسان کشد بیرون تو را       ریشه گر در سنگ داری در دیار زندگی

مرگ چون موم نرم خواهد کرد                                 تن ما گر ز سنگ و سندان است

مرگ جهل است و زندگی دانش                                      مرده نادان و زنده دانایان