شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 31282

یکی نیزه‌ای داشت خطّی به دست / تن خصم زو گشته بالا و پست

مکن ای دوست در سرای عمل / عقل را خرج در غرور اَمل

تیشه بر قرص آفتاب گماشت / جای آن آفتابگردان کاشت

عشق بتان در دلِ ما خانه کرد / سیلِ دگر روی به ویرانه کرد

مقام عیش میّسر نمی‌شود بی‌رنج / بلی به حکم بلا بسته‌اند عَهدِ الست

باغبانا ز خزان بی‌خبرت می‌بینم / آه از آن روز که بادت گل رعنا ببرد

تا کی ز فراق دوست فریاد کنم / در فرقت دوست صبر نتوانم کرد

ساقی شکّر دهان و مطرب شیرین‌سخن / هم‌نشینی نیک‌کردار و ندیمی نیک‌نام

اگر یک سر مو فراتر پرم / فروغ تجلی بسوزد پرم

گر نبندی زین سخن تو حلق را / آتشی آید بسوزد خلق را

یار در راه چون روان باشد / بی روان مرد چون روان باشد

از آن مرد دانا دهان دوخته است / که بیند که شمع از زبان سوخته است