شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس نهم: موازنه و ترصیع | آزمون شماره 25719

در خدمتت انبیا مشرف/ وز حرمتت آدمی مکرّم

ای مسند تو ورای افلاک/ صدر تو و خاک توده حاشاک

ای آرزوی قدر لقایت/ وی قبلۀ آسمان سرایت

ای شرع تو چیره چون به شب روز/ وی خیل تو بر ستاره پیروز

این لطایف کز لب لعل تو من گفتم که گفت/ این تطاول که ز سر زلف تو من دیدم که دید؟

نتوان وصف تو گفتن که تو در فهم نگنجی/ نتوان شبه تو جستن که تو در وهم نیای

همه غیبی تو بدانی همه عیبی تو بپوشی/ همه بیشی تو بکاهی همه کمی تو فزایی

عنایت گر چه زهر تاب دارد/ گذر بر چشمۀ نوشاب دارد

اگر تو فصیحی همه مناقب او گوی/  وگر تو دبیری همه مدایح او خوان

برگ بی‌برگی بود ما را نوال / مرگ بی‌مرگی بود ما را حلال

ذره نماید به جنب قدر تو گردون/ قطره نماید به پیش طبع تو دریا

کای به خورشید چراغ تو فرستاده فروغ/ وی به مریخ نهیب تو فرستاده صدا

به حال دل خستگان در نگر/ که روزی دلی خسته باشی مگر

اگر تنگدستی مرو پیش یار/ اگر سیم داری بیا و بیار

هر که تأمّل نکند در جواب/ بیشتر آید سخنش ناصواب

خورده قسم اختران به پاداشم/ بسته کمر آسمان به پیکارم