شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - علوم و فنون ادبی 2 | آزمون شماره 15272

عالم را نشاید که سفاهت از عامی به حلم درگذراند که هر دو طرف را زیان دارد.

آتش، گوهر علوی است ولیکن چون به نفس خود هنری ندارد با خاک برابر است.

گوهر اگر در خلاب افتد هم‌چنان نفیس است و غبار اگر به فلک رسد همان خسیس.

هر که نفسی شریف و گوهری بلند دارد خویشتن را از محل وضیع به منزلتی رفیع می‌رساند.

ب، ث

الف، پ

ت، ث

ت، ج

هر نسيمي كه به من بوي خراسان آرد          چون دم عيسي در كالب دم جان آرد

لبت تا در لطافت لالة سيراب را ماند          دلم در بي قراري چشمة سيماب را ماند

قدّ همه دلبران عالم          پيش الفِ قدت چو نون باد

صدف‌وار گوهرشناسان راز          دهان جز به لؤلؤ نكردند باز