شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 25988

توانگری به هنر است نه به مال و بزرگی یه عقل است نه به سال

شدت نیکان روی در فرج دارد و دولت بدان سر در نشیب

هیبت این کم شود و جهل آن مستحکم

هرکه به تأدیب دنیا راه صواب نگیرد، به تعذیب عقبی گرفتار آید

در این قباله فلان زمین است و فلان چیز را فلان ضمین

گفت راحت عاجل به تشویش محنت آجل منغص کردن خلاف رای خردمند است

فلان عزم کرده است و نیت جزم که بقیت عمر معتکف نشیند و خاموشی گزیند

هر روز می‌توان دید مگر در زمستان که محجوب است و محبوب

عاقل چون خلاف اندر میان آید، بجهد و چون صلح بیند، لنگر بنهد که آن‌جا سلامت بر کنار است و این‌جا حلاوت در میان. (متوازن _ مطرف)

توانگر فاسق کلوخ زراندود است و درویش صالح شاهد خاک‌آلود. این دلق موسی است مرقّع و آن ریش فرعون مرصّع. (مطرّف _ متوازن)

خشم بیش از حد گرفتن وحشت آرد و لطف بی‌وقت هیبت ببرد؛ نه چندان درشتی کن که از تو سیر گردند و نه چندان نرمی که بر تو دلیر شوند. (مطرف _ متوازن)

در انجیل آمده است که ای فرزند آدم، گر توانگری دهمت، مشتغل شوی به مال از من وگر درویش کنمت، تنگدل نشینی؛ پس حلاوت ذکر من کجا دریابی و به عبادت من کی شتابی؟ (متوازی _ مطرف)