شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی)

نویسندۀ هر یک از آثار «عباس‌نامه، عین‌الحیات، حبیب‌السیر، تذکرة شاه طهماسب» به ترتیب چه کسی است؟

حسن بیگ روملو، شیخ بهایی، وحید قزوینی، شاه طهماسب صفوی

وحید قزوینی، علی بن حسین واعظ کاشفی، خواند میر، شاه طهماسب صفوی

اسکندربیگ ترکمان، شیخ بهایی، وحید قزوینی، قاضی نورالله شوشتری

میرزا برخوردار فراهی، وحید قزوینی، علی بن حسین واعظ کاشفی، شیخ بهایی

کدام گزینه نادرست است؟

قالب عمده شعر در سبک خراسانی «قصیده» است.

زبان سبک هندی را باید زبانی واقع‌گرا قلمداد کرد؛ زیرا زبان حقیقی مردم آن دوره بوده است.

تلمیح در مضمون‌سازی شعر سبک هندی نقش فعالی دارد. (البته تلمیحات غریب و نادر نه تلمیحات رایج).

مراد از نثر ساده در دوره هندی، نثر مرسل در آثاری مانند تاریخ بلعمی نیست.

ابیات زیر با کدام بیت تناسب معنایی دارند؟

«آتش است آب دیده مظلوم / چون روان‌گشت خشک و تر سوزد

تو چو شمعی از او هراسان باش / کاوّل آتش ز شمع سر سوزد»

قضا به ناله مظلوم و لابه محروم / دگر نمی‌شود ای نفس بس که کوشیدی

مشو ای تندخو غافل ز آب چشم مظلومان / که در دریای آتش شور از اشک کباب افتد

ظالمان را مهلت از مظلوم چرخ افزون دهد / بیشتر از مور اینجا مار می‌ماند به‌جا

لرزد از ظالم فزون مظلوم در زیر فلک / گرگ را چون گوسفند اندیشه قصّاب نیست

نام نویسندهٔ چند اثر در مقابل آن درست نوشته شده است؟

مجالس المؤمنین (نوراللّٖه شوشتری) - عباس نامه (وحید قزوینی) - حبیب السیر (حسن بیگ روملو) - انوار سهیلی (اسکندر بیگ منشی) - اخلاق جلالی (جلال‌الدین دوانی) - تحفة الأحرار (نظامی) - تاریخ گزیده ( خواجه رشید‌الدین فضل اللّٖه همدانی) - مرصاد العباد (نجم دایه)

پنج

شش

سه

چهار