شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 12657

جان محو شد و به هیچ رویت نشناخت / دل خون شد و قدر خاک کویت نشناخت

هر شب دل پرخونم بر خاک درت افتد / تا بو که چو روز آید بر وی گذرت افتد 

بسیار در این بادیه شوریده برفتیم / بسیار در این واقعه مردانه چخیدیم

اسرار صفات جوهر عشقت / می دانم و در زبان نمی گنجد

وزن بیت، «مفعول مفاعلن مفاعیلن» است.

کلمه «خویشتن» با کلمه «گردد» هم وزن است. 

این بیت، با تقسیم بندی دیگر هجایی به صورت «مستفعل فاعلات مستفعل» نوشته می شود. 

کلمه «گور» با کلمه «نامه» هم وزن است.

برتر ز صفات خرد و دانش و عقل است / بیرون ز ضمیر دل و اندیشه جان است 

نه حلال است که دیدار تو بیند هر کس / که حرام است بر آن کش نظری طاهر نیست

بگفتا گر به سر یابیش خشنود / بگفت از گردن این وام افکنم زود 

ز جور چرخ چو حافظ به جان رسید لبت / به سوی دیو محن، ناوک شهاب‌‌ انداز

به حسن خلق و وفا کس به یار ما نرسد / تو را در این سخن انکار کار ما نرسد

ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون / نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا

دلم جز مهر مهرویان طریقی برنمی‌گیرد / ز هر در می‌دهم پندش ولیکن درنمی‌گیرد

گل را مدد رسید ز گلزار روی دوست / تا چشم ما نبیند دیگر زوال گل

آخر نه دل به دل رود، انصاف من بده  /  چون است من به وصل تو مشتاق و تو ملول

تو جهان پاک داری نه وطن به خاک داری  /  چه شود اگر زمانی به جهان ما درآیی

تو مست خواب نوشین تا بامداد و بر من  /  شب‌ها رود که گویی هرگز سحر نباشد

کار فرو بسته‌ام هیچ گشایش ندید  /  تا گره زلف را کارگشا کرده‌ای