شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 1091

این فرزند تو است که بر وی نعمت خود تمام کردم و نواخت خود بر وی نهادم

آدم همه پدری کرد هرگز پسری نکرده بود. پس پدری کردن گذاشت به میراث نه پسری کردن

طالب علم عزیز است و طالب مال ذلیل

دوستی را که به عمری فرا چنگ آرند، نشاید که به یک دم بیازارند

طبیبی-رسیدی

طبیبی-کشیدی

بر-سر

رسیدی-کشیدی

بقیت عمر معتکف نشیند و خاموشی گزیند

چه جای ملامت است که در دیدۀ من شایسته کرامت است

دل او در پرده‌های گمراهی نهان و حق از وی روی‌گردان

چون به نفس خود هنری ندارد با خاک برابر است

شاهد که با رفیقان آید به جفاکردن آمده است به حکم آنکه از غیرت و مضادت خالی نباشد.

جور فراوان بردی و تحمّل بی‌کران کردی.

جوانی خردمند از فنون فضایل حظّ وافر داشت و طبعی نافر.

طایفه‌ای دزدان عرب بر سر کوهی نشسته بودند و منفذ کاروان بسته.

دو

سه

چهار

پنج