شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 19039

جوانی چست لطیف خندان شیرین‌زبان در حلقۀ عشرت ما بود که در دلش از هیچ نوعی غم نیامدی و لب از خنده فراهم

گفت: من آنم که من دانم

روزگاری در طلبش متلهف بود و پویان و مترصد و جویان و بر حسب واقعه گویان

وزین‌جا گفته‌اند اصحاب فطنت و خبرت که از حدّت و سورت پادشاهان برحذر باید بودن که.....

غم را بدرّانی شکم با دورباش زیر و بم / تا غلغل افتد در عدم از عدل تو ای خوش‌صدا

ای گل تو مرغ نادری بر عکس مرغان می‌پری / کامد پیامت زان سری پرها بنه بی پر بیا

ساقی تو ما را یاد کن صد خیک را پر باد کن / ارواح را فرهاد کن در عشق آن شیرین لقا

در سرّ خلقان می‌روی در راه پنهان می‌روی / بستان به بستان می‌روی آن‌جا که خیزد نقش‌ها

دست انابت به امید اجابت به درگاه حق بردارد.

فلان را اصلی است پاک و طینتی است صاف.

گاه مجرمان را ثواب کردار مخلصان ارزانی می‌دارند و گاه ناصحان را عذاب زلّت جانیان می‌نمایند.

نصیحت پادشاهان کردن، کسی را مسلّم بُوَد که بیم سر ندارد یا امید زر.