شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 14077

نهنگ صبح لب بگشود و دزدیدند سر، پیشش / هزاران سیم‌گون‌ماهی در این سیماب‌گون دریا

سحر از کوه خاور تیغ اسکندر چو شد پیدا / عیان شد رشحه خون از شکاف جوشن دارا

بارها گفتم که پیکانش ز دل بیرون کشم / جهدها کردم ولی برنامد این از دل مرا

هست چو خورشید و ماه طلعت دستور شاه / طلعت تو مشتری است در بر خورشید و ماه

جهان دل نهاده بر این داستان /  همان بخردان و همان راستان

ما عیب و نقص خویش و کمال و جمال غیر / پنهان نموده‌ایم چو پیری پس خضاب

دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد /  تکیه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد

آفرین جان‌آفرین پاک را / آن‌که جان بخشید و ایمان خاک را

گویی شب هجر تو چو بخت سيه من               از تار سر زلف تو آموخته تاری 

من از لب میگون تو مستی طلبیدم                 شد حاصلم از چشم خمار تو خماری 

رقص آیدم از ساز تو چون زهره چنگی              ای لعبت تنبوری و ای آفت تاری 

پیش رخ روشن تر از آیینه ات ای ماه               خورشید کشد آرزوی آینه داری