شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19333

شمشیر، خروشان، زردرنگی، رها کردن

شمشیر، خروشان، اسب، ناله

سرنیزه، گروه، زرده، آواز

سرنیزه، دسته، اسب، صدا

چو سیل اندر آمد به هول و نهیب / فتاد از بلندی به سر در نشیب

کشد تیغ زبان طعن بر خویش / جگر داری که با خود در جهاد است

به بال و پر مرو از ره که تیر پرتابی / هوا گرفت زمانی ولی به خاک نشست

در بن این پرده نیلوفری / کیست کند با چو منی همسری؟

دست من بشکسته بودی آن زمان / چون زدم من بر سر آن خوش‌زبان
از بس که دست می‌گزم و آه می‌کشم / آتش زدم چو گل به تن لخت‌لخت خویش

چون بسی ابلیس آدم‌روی هست / پس به هر دستی نشاید داد دست
دشمن دوست‌نما را نتوان داد تمیز / شاخه را مرغ چه داند که قفس خواهد شد

کار پاکان را قیاس از خود مگیر / گر چه ماند در نبشتن شیر و شیر
دانه معنی بگیرد مرد عقل / ننگرد پیمانه را گر گشت نقل

صد هزاران این چنین اشباه بین / فرقشان هفتاد ساله راه بین
قلب روی‌اندود نستانند در بازار حشر / خالصی باید که از آتش برون آید سلیم