شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19258

بیامد که جوید ز ایران نبرد / سر هم نبرد اندر آرد به گرد

دمار از جان این غولان کشم سخت / بسوزم خانمان‌هاشان به شمشیر

همه برده سر در گریبان فرو / نشد هیچ کس را هوس رزم او

غضنفر بزد تیغ بر گردنش / درآورد از پای بی سر تنش

سپهبد عنان اژدها را سپرد         

کمر بر میان بادپایی به زیر

خوبان پارسی‌گوی بخشندگان عمرند  

چو سهراب شیراوژن او را بدید   

بیا تا در می صافیت راز دهر بنمایم / به شرط آن‌که ننمایی به کج‌طبعان دل‌کورش                      («ش» پس از دل‌کور)

از سخن‌چینان ملالت‌ها پدید آمد ولی / گر میان همنشینان ناسزایی رفت رفت                            (ملالت‌ها)

پند حکیم محض صواب است و عین خیر / فرخنده آن کسی که به سمع رضا شنید                      (محض)

واعظ شحنه‌شناس این عظمت گو مفروش / زان که منزلگه سلطان دل مسکین من است                (من)

 اگر تو فارغی از حال دوستان، یارا                فراغت از تو میسر نمی‌شود ما را

 بیا که وقت بهار است تا من و تو به هم                 به دیگران بگذاریم باغ و صحرا را

 گرفتم، آتش پنهان خبر نمی‌داری                  نگاه می‌نکنی آب چشم پیدا را؟

به دوستی که اگر زهر باشد از دستت                 چنان به ذوق ارادت خورم که حلوا را