شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 16099

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را/ به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

ساقیا بده جامی زآن شراب روحانی/ تا دمی بیاسایم زین حجاب جسمانی

غمت در نهان‌‌خانه دل نشیند/ به نازی که لیلی به محمل نشیند

ای ساربان آهسته ران کآرام جانم می رود/ آن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌‌رود

تو مردی دبیری یکی چاره ساز

دلم را در غمت کردم ز هر ویرانه ویران تر

عود می سوزند یا گل می‌دمد در بوستان

به کشتن می‌کند گویی اشارت

دوش ای پسر مِی ‌خورده‌ای چشمت گواهی می‌دهد: دو شِی پِ سر / مِی ‌خُر دِ ‌ای / چش مت‌ گُ وا / هی می ‌دَ هد

ندارد با تو بازاری مگر شوریده اسراری: نَ دا رد با / تُ  با زا ری / مَ گر شو ری / دِ اس را ری

جهان را بدیدم وفایی ندارد: جَ هان را بِ / دی دم وَ فا / یی نَ دا رد

چو فرستاد عنایت به زمین مشعله‌ها: چُ فِ رس تا / د عِ نا یت / بِ زَ مین مَش / عَ لِ ‌ها

گر عمر بشد عمر دگر داد خدا: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن

زلف برافشان و در آن حلقه‌کش: مفتعلن مفتعلن فاعلن

به خدا دیو ملامت برهد روز قیامت: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن

بهاران بیاید، ببخشی سعادت: فعولن فعولن فعولن فعولن