شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 4167

وان که محتاج خلق شد، خوار است/ گرچه در علم، بوعلیسیناست (ابن يمين) 

ريشه‌ی نخل کهنسال از جوان افزون تر است/ بیشتر دلبستگی باشد به دنیا پیر را (وحشی بافقی)

تا مگر به دست آرم دامن وصالش را/ میدوم به پای سر در قفای آزادی (فرخی یزدی) 

ما ز آغاز و ز انجام جهان بیخبریم/ اول و آخر این کهنه کتاب افتاده است (کلیم کاشانی)

شمس‌الدّین و قمر ← میرزاحسن‌خان بدیع (رمان سیاسی)

داستان باستان ← میرزا آقاخان تبریزی (رمان تاریخی)

امثال و حکم ← محمّدتقی بهار (ضرب‌المثل‌ها و اصطلاحات)

تاریخ بیداری ایرانیان ← ناظم‌الاسلام کرمانی (تاریخ مشروطه)

فرّخی یزدی، تحت‌تأثیر شاعران گذشته، به ویژه خاقانی و حافظ بود و آشنایی با این شاعران طبع وی را شکوفا ساخت.

ایرج میرزا، در به‌کارگیری تعبیرات عامیانه و آفریدن اشعاری ساده و روان مهارت بسیار داشت. در طنز و هجو و هزل، چیره‌دست بود.

ادیب‌الممالک فراهانی، فعالیت اصلی‌اش روزنامه‌نگاری بود. سردبیری روزنامه مجلس را به عهده داشت. در قصیده بیش‌تر از قالب‌های دیگر طبع‌آزمایی کرد.

بهار، با زبان حماسی و در سبک خراسانی شعر می‌سرود. از او در جایگاه پژوهشگر، آثاری مانند تاریخ تطوّر نظم فارسی، سبک‌شناسی و . . .  به‌جای مانده است.

غزل

مثنوی

قصیده

ترجیع‌بند