شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 11898

گر به تو پیچد جهان مپیچ بر خویشتن / تا نه ز هر سوی بیش زیانت آید به جان

من نه به خود شدم چنین شهرۀ کوی‌ها ولی / شد رخ نیکوان بلا عقل و دلم سلیم را

چون تو به باغ بگذری گل نرسد به بوی تو / لیک رسد به قامتت سرو اگر روان بود

خورد خدنگ او بسی خون ز دو دیده پر نشد / سیر کجا کند مگس حوصله عقاب را

مگر خورشید و گل را کس چه گفته است؟ / که این لب بسته و آن رخ نهفته است

چو نازل شد به فرش سبزه چون گل / به گل افشاند زلف همچو سنبل

به‌سان سبزه پریشان سرگذشت شبم / نیامدی تو که مهتاب این چمن باشی

بوی آغوش تو را از نفس گل شنوم / گل نورسته مگر دوش در آغوش تو بود؟

ابدال

بلند تلفظ کردن مصوت کوتاه

کوتاه تلفظ کردن مصوت بلند

آوردن فاعلاتن به جای فعلاتن