شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20407

 تا از عیب و گناه خود پاک نگردم، عیب مردم نگویم.
 

تا قدم به بهشت نگذاشته ام، از هوای نفس و شیطان غافل نباشم.
 

رنج هیچ‌کس ضایع مکن و همه کس را به سزا، حق‌شناس باش.
 

هرکس این پنج خصلت را داشته باشد، از آب حقیقت علم و حکمت سیراب شده است.
 

در راه عشق مرحله‌ی قُرب و بُعد نیست / می‌بینمت عیان و دعا می‌فرستمت (ربط)
 

بغرّید بر من که عقلت کجاست / چو دانی و پرسی سوالت خطاست (ربط)
 

من و باد صبا مسکین دو سرگردان بی‌حاصل / من از افسون چشمت مست و او از بوی گیسویت (عطف)
 

به اسبان تازی و مردان مرد /  برآر از نهاد بداندیش گرد (عطف) 

جانم ار مالک غم‌های محبّت گردد / من گدا گردم و نامش به دلالت برود                     گردد

فروغ ماه می‏‌‏دیدم ز بام قصر او روشن / که رو از شرم آن خورشید در دیوار می‏‌‏آورد         می‌آورد

شکر خدا که باز در این اوج بارگاه / طاووس عرش می‌شنود صیت شهپرم                     می‌شنود

شاها اگر به عرش رسانم سریر فضل / مملوک این جنابم و مسکین این درم                رسانم

ترسم گسلد مویت از کشمکش دل‌ها                              زنهار سبک می‌رو کاین بار گران داری (نهاد)

ای در رخ تو پیدا انوار پادشاهی                                     در فکرت تو پنهان صد حکمت الهی (مسند)

گر می‌فروش حاجت رندان روا کند                                ایزد گنه ببخشد و دفع بلا کند (مفعول)

مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم                    جرس فریاد می‌دارد که بربندید محمل‌ها (صفت)

تا خار غم عشقت آویخته در دامن                                       کوته‌نظری باشد رفتن به گلستان‌ها

به هیچ یار مده خاطر و به هیچ دیار                                       که بر و بحر فراخست و آدمی بسیار

به‌غیر نقش توام در نظر نمی‌آید                                        به‌غیر نام توام بر زبان نمی‌گردد

گر برکنم دل از تو و بردارم از تو مهر                                       آن مهر بر که افکنم آن دل کجا برم