شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 10: سبک‌شناسی دورۀ معاصر و انقلاب اسلامی | آزمون شماره 10379

آشکاربودن روح حماسه و عرفان

توجه به فرهنگ عاشورایی

حضور مفاهیم انتزاعی در شعر

آشکاربودن درونمایه‌ی «دفاع مقدس» در شعر

از اواخر دهه پنجاه تا شصت گرایش به داستان بلند بیش از داستان کوتاه است. در دهه هفتاد گرایش به داستان کوتاه بیشتر شد.

قبل از انقلاب، اقبال با داستان کوتاه بود و بعد از انقلاب نویسندگان به داستان‌های بلند روی آوردند.

پیش از انقلاب داستان کوتاه رواج داشت اما بعد از انقلاب، داستان‌های بلند و نمایشنامه ها جایگاه بالاتری یافتند.

در دوره قبل و بعد از انقلاب نویسندگان به تمام قالب‌های داستان کوتاه و بلند گرایش داشتند و بعد از انقلاب نیز این روند ادامه پیدا کرد.

جمالزاده - سلمان هراتی - سید مهدی شجاعی

سیمین دانشور - عبدالحسین زرین کوب - جمال میر صادقی

مهدی اخوان ثالث - سهراب سپهری - پروین اعتصامی

قیصر امین پور - سلمان هراتی - سید مهدی شجاعی

من از نهایت شب حرف می‌زنم / من از نهایت تاریکی / من از نهایت شب حرف می‌زنم / اگر به خانة من آمدی / برای من ای مهربان / چراغ بیاور (گرایش به سمبل و نماد)

مثل درخت در شب باران، به اعتراف / با من بگو، بگوی صمیمانه، هیچگاه / تنهایی برهنه و انبوه خویش را / یک نیم‌شب، صریح، سرودی به گوش باد؟ (کاربرد طبیعی آرایه‌های بیانی)

و یک بار هم در بیابان کاشان هوا ابر شد / و باران تندی گرفت / و سردم شد، آن وقت در پشت یک سنگ، / اجاق شقایق مرا گرم کرد (نو بودن تشبیه و استعاره)

خانه‌ام آتش گرفته است، آتشی بی‌رحم / هم‌چنان می‌سوزد این آتش، / نقشهایی را که من بستم به خون دل / بر سر و چشم در و دیوار، / در شب رسوای بی‌ساحل (بهره‌گیری از قالب سپید)