شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 13151

نه باغ ماند و نه بستان که سرو قامت تو/ برست و ولوله در باغ و بوستان انداخت

هر آدمی‌ای که مهر مهرت/ در وی نگرفت سنگ خاراست

ابروش کمان قتل عاشق/ گیسوش کمند عقل داناست

بر آتش عشقت آب تدبیر/ چندان که زدیم باز ننشست

خم زلف تو دام کفر و دین است / ز کارستان او یک شمه این است

پیش کمان ابرویش لابه همی‌کنم؛ ولی / گوش کشیده است؛ از آن گوش به من نمی‌کند

گر عاشق و میخواره به دوزخ باشند / فردا بین بهشت همچون کف دست

چون لاله به نوروز قدح گیر به دست / با لاله‌رخی اگر تو را فرصت هست

ﺑﻪ آﺧﺮ وﺻﻞ اﻧﺴﺎن ﺑﺎ ﺧﺪا ﺷﺪ                       ﭼﻮ ﻗﻄﺮه ﺳﻮى ﺑﺤﺮش آﺷﻨﺎ ﺷﺪ

دورى از ﭼﺎك ﮔﺮﻳﺒﺎن ﺗﻮ آﻣﻮﺧﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ           ﮔﻞ ﻣﻦ ﻏﻨﭽﻪﺻﻔﺖ، ﺳﺮ ﺑﻪ ﮔﺮﻳﺒﺎﻧﻲ را

ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻓﻮارهﻫﺎ ﻧﻬﻨﮓآﺳﺎ دﻟﻢ                         ﺑﺎ ﺗﻼﻃﻢ ﻫﺎى ﻋﺸﻘﺖ زﻳﺮ و ﺑﺎﻻ ﻣﻲ ﺷﻮد

ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮ ﺑﺮﻛﻪوار زﻻل ﺗﻸﻟﻮﻳﻲ                           ﻛﺰ ﻫﻴﭻ ﺳﻮ ﺑﺮ آﻳﻨﻪﻫﺎﻳﺖ ﻏﺒﺎر ﻧﻴﺴﺖ