شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 13265

مستغنی‌ام ز خلق که اکسیر عشق ساخت / چون آفتاب چهره زرّین ‌خزانه‌ام

چشمه عشق به دریای کرم پیوسته است / نظر عشق به هر کس که فتد، پاک رود

بی‌تأمّل چون عرق بر روی خوبان می‌دویم/ چون کمند زلف، گستاخ بر و دوشیم ما

شعله شوق تو ‌آتش در دلم ای شمع زد / خواستم پروانه‌وش این شعله را افزون کنم

روی از تو نپیچم و گر از شست تو آید / همچون مژه در دیده کشم تیغ  بلا را

چون کمان در بازو آرد سرو قد سیم‌تن / آرزویم می‌کند کآماج باشم تیر را

همچو خورشید ار برآید ماه بی‌مهرم به بام / مهر بفزاید ز ماه طلعتش برجیس را

ساقی می‌ چون زنگ ده کآیینه جان من است / باشد که بزداید دلم ز آیینه جان، زنگ را

تربت پارس چو جان جسم تو در سینه فشرد / لیک در خاک وطن آتش عشقت نفسرد

در محیط هستی‌ات عالم به‌جز یک موج نیست / باد تقدیرت به هر جانب روان انداخته

فرّاش خزان ورق بیفشاند / نقاش صبا چمن بیاراست

هر که را خاطر به زلف ماهرویان می‌کشد / عیب نتوان کرد اگر چون من پریشانْ خاطر است