شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 30578

چشم ساقی چو من از باده خراب است امشب/ حیف از آن دیده که آمادۀ خواب است امشب

قمرا! پرده پرافکن که ز شرم رخ تو/ چهرۀ ماه فلک زیر نقاب است امشب

نور روی قمر و عکس می و پرتو شمع / چهره بگشا که شب ترک حجاب است امشب

با دل سوخته پروانه به شمعی می‌گفت/ دادن بوسه به عشاق ثواب است امشب

گذر از دست رقیبان نتوان کرد به کویت / مگر آن‌وقت که در سایه زنهار تو باشم

دوش گفتم بکند لعل لبش چاره من / هاتف غیب ندا داد که آری بکند

یار بارافتاده را در کاروان بگذاشتند / بی‌وفا یاران که بربستند بار خویش را

دیگری را در کمند آور که ما خود بنده‌ایم / ریسمان در پای حاجت نیست دست‌آموز را

گفت خود دادی به ما دل حافظا               ما محصل بر کسی نگماشتیم

من از بیگانگان دیگر ننالم                    که با من هر چه کرد آن آشنا کرد

یک دل بنما که در ره او                       بر چهره نه خال حیرت آمد

لطف خدا بیشتر از جرم ماست                نکته سربسته چه دانی خموش