شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9235

صد ره اگر دست مرگ چاک زند دامنم / بار دگر بر زنم سر ز گریبان عشق

عشق داغی است که تا مرگ نیاید نرود / هر که بر چهره از این داغ نشانی دارد 

به مرگ چاره نجستم که در جهان مانم / به عشق زنده شدم تا که جاودان مانم

مرگ از هوای عشق سرم را تهی نساخت / خالی نشد ز باده مرا این کدو به خاک

قناعت کن به اندک کان است بسیار/ مجو بیشی که می‌آرد کمی بار

از دنائت شمر قناعت را / همّتت را که نام کرده است آز؟

ز خوان رزق اندک توشه‌ای گیر / قناعت کن، ز مردم گوشه‌ای گیر

سلامت با قناعت توأمانند / چو آز اندر زمانه مهلکی نیست

دل و جانم به تو مشغول و نظر در چپ و راست / تا ندانند حریفان که تو منظور منی

مشغول به یاد تو چنان است که گوشش / جز نام تو می‌نشنود از چنگ و چغانه

دلم چاه زنخدان تو را دید / یقینش شد که اندر راه چاه است

هزار برق نظر خیره سوی روی تو لیک / شعاع روی تو از پرتو نگاه من است