شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 25498

فارسی باستان- پارتی

فارسی باستان- پهلوی

پارتی- پهلوی

فارسی باستان- فارسی نو

اشکانیان

ساسانیان

طاهریان

سامانیان

ابوعلی بلعمی- تفسیر قرآن

ترجمه تفسیر طبری از جمعی از دانشمندان- تفسیر قرآن

ترجمه تفسیر طبری از جمعی از دانشمندان- تاریخ

ابوعلی بلعمی- تاریخ

زبان پارسی میانه یا پهلوی، زبان رسمی دوران ساسانی بود.

آثاری که به زبان پهلوی تألیف شده، بیش‌تر آثار دینی زردشتی است.

آثار ادبی پهلوی به سبب اهمیت سنت شفاهی در ایران پیش از اسلام، غالباً به کتابت در نیامده بود.

از جمله آثاری که به زبان پهلوی نگارش یافته و زبان اصلی آن‌ها به دست ما رسیده است، می‌توان به کلیله و دمنه و هزار و یک شب اشاره کرد.

پهلوی، نخستین صورت زبان ادبی فارسی نو در برابر نفوذ عناصر زبان عربی بود.

یعقوب لیث صفاری با زبان عربی آشنایی نداشت ولی اجازه داد تا این زبان در دستگاه حکومت او به‌کار رود.

پایه حماسه‌های ملّی به زبان فارسی در قرن چهارم گذاشته شد که زبان فارسی را با ادبیات غنی آن به اوج رساند.

با وجود تأکید بر ضرورت تألیف فارسی و گردآوری تاریخ و روایات گذشته ایرانی، امرای سامانی نتوانستند در برابر خلافت بغداد به هویتی مستقل دست پیدا کنند.