شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11021

خواست لیلی را و چون کردش نگاه/سهل آمد روی او در چشم شاه

چشم موسی خواست دیدار وجود/ این همه از لذت تحقیق بود

دل بیمار مرا، هر که گرفتار تو خواست/یا رب، آزاد نگردد ز گرفتاری دل

پادشاهی بر ندیمی خشم کرد/ خاست تا از وی برآرد دود و گرد

بلبلی را که به دیدار ز گل قانع شد                             در اگر بسته شود رخنه و دیواری هست

باش خرسند چو مردان به قناعت صائب                    که فقیر از دل خرسند توانگر گردد

مورم اما خوشه‌چین خرمن دونان نی‌ام                    می‌کنم شکّر به اکسیر قناعت خاک را

دل قانع ز احسان ریمان است مست_غن                  به آب تلخ دریا احتیاجی نیست گوهر را

هرگز مشو از مقدّرت ناراضی / با آنچه خدا نموده قسمت خوش باش

زر و نعمت اکنون بده کان توست / که بعد از تو بیرون ز فرمان توست

الوان نعمتی که نشاید سپاس گفت / اسباب راحتی که نشاید شمار کرد

شکر نعمت را نکویی کن که حق / دوست دارد بندگان حق‌گزار

میان خلق، با خلق آشنا کامل نمی‌گردد / که در دریاست آب گوهر و داخل نمی‌گردد

چه زنّار مغ بر میانت چه دلق / که در پوشی از بهر پندار خلق

خواه اطلس بپوش و خواهی دلق / با خدا باش در میانه خلق

عبادت به اخلاص نیّت نکوست / وگرنه چه آید ز بی‌مغز پوست؟