شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9716

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد/ نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد

مرد حلوایی نظر کردش به زر/ گفت ای جان پدر! حلوا مخور

سیل ملامت رسید، کوه غم از جا ببرد/ صبح قیامت دمید ، وین شب هجران نرفت

بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید/ روی میمون تو دیدن در دولت بگشاید

نگرفت در تو گریة حافظ به هیچ روی / حیران آن دلم که کم از سنگ خاره نیست

میل من سوی وصال و قصد او سوی فراق / ترک کام خود گرفتم تا برآید کام دوست

تو نه آن شکرجوابی که جواب من نیابی / مگر احمقم گرفتی که سکوت شد جوابم

خیال تیغ تو با ما حدیث تشنه و آب است / اسیر خویش گرفتی بکش چنان که تو دانی