شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 9021

 ببردند و پوشید روشن برش / نهاد آن کلاه کیای بر سرش

هر آن وصفی که گویم بیش از آنی / یقین دانم که بی‌شک جانِ جانی

چنان سعی کن کز تو ماند چو شیر / چه باشی چو روبه به وامانده سیر؟

 تا که نبض از نام که گردد جهان / او بود مقصود جانش در جهان

در پس خمره می‌نمود کمین / همچو دزدی که در بیابانا

شبی روشن‌تر از سرچشمه نور / رخ شب در نقاب روز مستور

چو اوصافش تک و پویش کنم ساز / سخن در گوش تازد پیش از آواز

به يک عالم زمين داد و زمان داد / به ديگر يک بقای جاودان داد

تا قبای تو بر اندام تو دیدم، ز حسد / خار شد هر سر مویی، که بر اندام من است

 گردن نهم به خدمت و گوشت کنم به قول / تا خاطرم معلق آن گوش و گردن است

 زهره بر چنگ این نوا می‌زد / کان قمر عاقبت به چنگ آمد

 بر کن ز بن این بنا که باید / از ریشه بنای ظلم برکند

آن‌چنان مهر توام در دل و جان جای گرفت / که اگر سر برود از دل و از جان نرود

یاد باد آن‌که سر کوی توام منزل بود / دیده را روشنی از خاک درت حاصل بود

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند / نیاز نیم‌شبی دفع صد بلا بکند

فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش / گل در اندیشه که چون عشوه کند در کارش