شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 24503

در دایره قسمت ما نقطه تسلیمیم/ لطف آنچه تو اندیشی حکم آنچه تو فرمایی

فکر خود و رای خود در عالم رندی نیست/ کفر است در این مذهب خودبینی و خودرایی

عاشقان را بر سر خود حکم نیست/ هرچه فرمان تو باشد، آن کنند

چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد/ من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک

همه چیزی از نادان نگاه داشتن آسان‌تر که ایشان را از تن خویش. (نابودگری جهل)

اگر خواهی که ستوده مردمان باشی بر آن‌کس که خرد زو نهان باشد نهان خویش آشکارا مکن. (اهمیّت سکوت)

اکنون آموز که جوانی، چون پیر گردی به اندیشیدن حاجت نیاید که پیران چیزها دانند. (تأکید بر تجربه)

هر مفلسی که عاشقی ورزد معاینه [آشکارا] در خون خویش سعی کرده باشد. (بلاخیز بودن عشق)

سه

چهار

پنج

دو

دربارهای ایرانی‌تبار ادب‌دوست از بین رفت.

زبان شعر جز در سروده های خواجو و حافظ، بهبود یافت.

 صاحبان مذهب‌های مختلف عقاید خود را ابراز می کردند.

قالب قصیده از رونق افتاد.

اکنون اندکی از محاسن عدل که پادشاهان را ثمین‌تر زیوری و موهبتی است یاد می‌شود.

 سرهنگ زاده‌ای را دیدم که عقل و کیاستی زاید الوصف داشت.

این بنده و بنده‌زاده را بدین واسطه تشریفی هر چند بزرگ‌تر و تربیتی هر چه تمام‌تر بود.

ایزد تعالی هر کار را سببی نهاده است و هر سبب را علتی و هر علت را موضعی.