شرکت در آزمون آنلاین فارسی هشتم - درس چهارم : سَفَر شکفتن

در گزینة ......... هر دو واژه نادرست معنی شده است.

توفنده: خروشان/ طلعت: زیبایی

جلوه: باطن/ پوییدن: دویدن

دَدی: وحشی‌گری/ اصول: بنیاد

اسطرلاب: نامه‌رسان/ مشتمِل: حاوی

جفت بیت آمده در همة گزینه‌ها، ارتباط معنایی دارند، به‌جز:

وفا نمی‌طلبم راضیم به جور و جفا کدام ذوق و نشاطی که در جفای تو نیستبه حلاوت بخورم زهر که شاهد ساقی است به ارادت بکشم درد که درمان هم از اوست

جهان متّفق بر الهیتش فرومانده از کنه ماهیّتشخدای پاک و بی‌همتا و بی‌یار هم از اندیشه دور و هم ز دیدار

محال است سعدی که راه صفا توان رفت جز بر پی مصطفیخلاف پیمبر کسی ره گزید که هرگز به منزل نخواهد رسید

آن جان که ز تو نشان ندارد حقّا که به جای تن نشایدگفتم که از که پرسم جانا نشان کویت گفتا نشان چه پرسی، آن کوی بی‌نشان است

معنای چند کلمه درست ذکر شده است؟ (نیّت: آهنگ) (نستوه: خستگی) (یَلان: خردمندان) (آرمان: امید) (خرسند: قانع) (ژرفا: عمق) (نژند: سرد و بی‌روح) (پوییدن: رفتن به آرامی) (عیان: ظاهر) (فروتن: افتاده)

پنج

شش

هفت

هشت

در کدام بیت آرایه مقابل، درست نیست؟

گفتم که از که پرسم، جانا نشان کویَت / گفتا نشان چه پرسی، آن‌که بی‌نشان است (تکرار - جناس)

گفتم مرا غم تو خوش‌تر ز شادمانی / گفتا که در رَه ما، غم نیز شادمان است (تضاد - تشخیص)

گفتم که روی خوبت، از من چرا نهان است / گفتا تو خود مجابی، ورنَه رخم عیان است (تضاد - مراعات‌النظیر)

گفتم که سوخت جانم، از آتشِ نهانم / گفت آن‌که سوخت او را، کی ناله و فغان است (کنایه - تشبیه)

کدام یک از افعال زیر، به مفعول نیاز ندارد؟

ساخت

پوشید