شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 12832

چو از سر بگیرم بود سرور او / چو من دل بجویم بود دلبر او

کف او خار نشاند کف او گل شکفاند / همه گل‌های نهانی ز دل خار بداند

پیش تو شب هست چو دیگ سیاه / چون نچشیدی تو ز حلوای شب

چون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را / خون بارد این چشمان که تا بینم من آن گلزار را

 غم دل با _ بوی زلفت

پای طالب _ خرّم تن او

لطف یاران _ فرخنده‌پی

خطّ شریف _ محمل‌نشین

به طاعت قرب ایزد می‌توان یافت / قدم در نه گرت هست استطاعت

لحظه‌لحظه بترم دور از تو / دم به دم از غم تو زارترم

میان مجلس ما صورتی همی تابد / که آفتاب شد از شرم او نهان امشب

ماهرویا روی خوب از من متاب / بی‌خطا کشتن چه می‌بینی صواب

تغافل چه حاجت به خود چیده باشد / که آن نازنین سوی ما دیده باشد

وه که گر من باز بینم روی یار خویش را / تا قیامت شکر گویم کردگار خویش را

سر جانان ندارد هر که او را خوف جان باشد / به جان گر صحبت جانان برآید رایگان باشد

روزها گر رفت گو رو باک نیست / تو بمان ای آنکه چون تو پاک نیست

گرت جان بخواهد به لب بر نهی / و گر تیغ بر سر نهد سر نهی

گَ رت جان / بِ_ خا هد / بِ لب بر / نَ هی

روز محشر محو گردد سر به سر / جز زفان او زفان‌های دگر

رو زِ مح / شر محو / گر دد سر / بِ سر

بُتی بودم ز سر تا پا دلارا / چنان گشتم که نشناسم سر از پا

بُ تی بو دم / ز سر تا پا / دِ لا را

خاک را بر سر زنی سر نشکند / آب را بر سر زنی در نشکند

خاک را بر / سر ز نی سر / نش کَ_ ند