شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 15427

با کاروان حّله برفتم ز سیستان / با حله‌ای تنیده ز دل بافته ز جان 

تا تو را جای شد ای سرو روان در دل من / هیچ کس مینپسندم که به جای تو بود 

دست از مس وجود چو مردان ره بشوی / تا کیمیای عشق بیابی و زر شوی

کس چو حافظ نگشاد از رخ اندیشه نقاب / تا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند 

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد / بهار عارضش خطّی به خون ارغوان دارد

دُرّ دری که خاطر خاقانی آورد / قیمت به بزم خسرو والا برافکند

ای لعبت خندان، لب لعلت که مزید‌ست/ وی باغ لطافت، بهِ رویت که گزید‌ست

سر بنه گر سر میدان ارادت داری/ ناگزیر است که گویی بود این میدان را